ايرج جنتي عطايي اين شعر را در پاييز سال 1357 سروده است

 

بگذار سربازان

بچه ها را

             -  تیرباران کنند

که هر فرمانِ "آتش"

اعتراف به

               -  حضورِ ظلمت است .
 

***

در هر دو سمتِ خیابان

این سبزهایِ زردِ صف در صف

خشکیده در سایه سارِ تانک ها

-  این درختانِ بی برِ پر برگ –

با هر شلیک

                -  باری

                            -  زوال خویش را

اعلام می کنند .
 

***

در کوچه های سرخ

فریاد می گذرد

و کودکان گرسنه

زیر باران خون

پوکه های فشنگ را

در باغچه های پر پر

                          -  می کارند .

بهار نزدیک است

مادر

مغرور گریه کن